Zoals er al miljoenen boeken zijn geschreven en liedjes zijn gemaakt.
Toch blijft er telkens iets nieuws ontstaan — niet omdat de bouwstenen veranderen, maar omdat de makers continu spelen met de balans tussen emoties en betrokkenheid, via tonen, klanken en teksten.
In veel opzichten is een spel vergelijkbaar met een muziekstuk of een boek.
Het spelmechanisme is je schrijfstijl of muzikale tempo; een makkelijk refrein of diepzinnige symphonische rock, een vlotte vertelling of een complexe plot vol wendingen.
Het thema geeft betekenis: het verhaal dat spelers meeneemt.
De aesthetics bepalen de sfeer en emotie — c’est le ton qui fait la musique.
En de componenten zijn je instrumenten of woorden, de middelen waarmee je spelers laat voelen en beleven.
Als deze vier elementen samenkomen, ontstaat een unieke speelervaring die iets teweegbrengt in hoofd en hart.
De interactie tussen spelers staat centraal: beslissingen, de impact van acties, overleg, bluf, samenwerken en tegenwerken maakt het spel leuker én intenser.
Want uiteindelijk is dat de kracht van spellen: ze verbinden.
Ze roepen emoties op en brengen mensen samen, juist in een tijd waarin dat niet vanzelfsprekend is.
Daarom zijn alle bordspellen nog níet uitgevonden.
Zolang er nieuwe verhalen te vertellen zijn, nieuwe melodieën te spelen en nieuwe verbindingen te maken, blijven er nieuwe spellen te ontwikkelen.

Plaats een reactie